Door van Aert (18) ging vanuit haar opleiding aan de slag als vrijwilliger bij de VoorleesExpress. Wekelijks reed de student Social Work op haar scooter van Achtmaal naar twee gezinnen in Etten-Leur. Door daar twintig weken lang steeds een uur aan de slag te gaan met taal, verdiende ze studiepunten. Inmiddels heeft Door de overstap gemaakt naar de universiteit, maar ze blikt met veel plezier terug op haar tijd bij de VoorleesExpress.
Samen kennismaken
Door vertelt: “De VoorleesExpress sprak me meteen aan. Ik wilde graag kinderen helpen bij hun taalontwikkeling. Als eerste bezocht ik een gezin uit Kameroen. Ik nam een starttas mee met informatie voor het gezin. Met een bibliotheekpas van De Nobelaer kon ik vooraf al boeken uitzoeken voor de kinderen. Bij de kennismaking kwam een andere voorleesvrijwilliger mee om me op weg te helpen. Dat was fijn, want ik vond het best spannend.”
Niet alleen voorlezen
De kinderen in het gezin, Amina* en Djeneba*, waren 4 en 6. “Ik kwam voor Amina, maar Djeneba kwam er vaak bij zitten. Ook hun moeder keek regelmatig even mee. Ik las voor, we deden een spelletje of ik liet Amina een kleurplaat kleuren. Hierbij benoemde ik dan steeds wat ze kleurde. Ook met een spelletje, een zoekboek of een kleurplaat kun je de woordenschat vergroten.”
Ondersteuning via een app
Door hield wekelijks de voortgang bij in een app. De coördinator van de VoorleesExpress keek op die manier mee. Ook kon ze daar vragen stellen aan andere vrijwilligers. “De app is heel handig. Ondersteuning van de coördinator had ik niet nodig, alles verliep prima. Ik heb zelf niet veel vragen in de app gesteld, maar las graag mee met de tips die andere voorlezers elkaar gaven.”
Leerzaam
“Het andere gezin kwam uit India. Ik kwam voor een meisje van 4, Priya. Haar zusje Sarita van 2 vroeg veel aandacht, ze wilde steeds meedoen. Sarita schreeuwde als dat niet mocht en dat was heel storend. Ik heb in dat gezin beter mijn grenzen leren aangeven. Als ik zei dat het teveel was, legde hun moeder Sarita op bed of nam haar mee naar een andere kamer. Ik leerde ook hoe ik kinderen actief kan krijgen of houden. Een uur lezen is te lang. Door bijvoorbeeld af te spreken dat ze na het verhaal een kleurplaat mochten kleuren, kon ik hun aandacht beter bij het verhaal houden.”
Samen naar de bibliotheek
Door nam het Indiase gezin mee naar de bibliotheek om een bibliotheekpas aan te vragen en uit te leggen hoe ze zelf boeken kunnen lenen. Dit is onderdeel van het traject. Toevallig kwamen ze bij de ingang Amina en Djeneba tegen, die hadden met hun moeder net boeken geleend. “Het gezin ging door mijn bezoekjes ook zelf aan de slag met lezen. Dat vond ik leuk om te merken”, vertelt Door. Eenmaal bij de boeken aangekomen, zag ze dat Priya op zoek ging naar boeken met dierenfeitjes. “Dat gaf mij ook een beter beeld van welke boeken Priya leuk vindt om te lezen. Dit soort boekjes nam ik zelf ook vaker mee.”
Grote sprongen
“Het geeft veel voldoening om de ontwikkeling van de kinderen te zien. Je ziet dat niet meteen, want je komt er iedere week. Maar als je na een paar maanden terugkijkt, zie je grote sprongen. Dat maakt dat je na 20 weken met een goed gevoel zo’n traject kunt afsluiten.”
Interesse?
Ook interesse om vrijwilliger te worden bij de VoorleesExpress? Klik hier voor meer informatie en aanmelden.
*De namen van de kinderen zijn vanwege de privacy veranderd.
Tekst: Mariska van Dijk
15-01-2026
Laat uw gegevens achter en wij bellen u binnen 1 werkdag terug.
