"Ik heb weer een basis, ik kan weer andere dingen voelen"
In gesprek met Juliette uit Oosterhout “Het was een klein flatje in de straat van mijn moeder, waar ik op mezelf ging wonen. Mijn toenmalige vriendje trok meteen bij me in. Ik was nog…
Buiten is het guur, maar bij Ontmoetingscentrum De Vlieren branden de kerstlichtjes en de kachel gezellig. De soep ruikt lekker en de eerste buurtbewoners schuiven aan voor de maaltijd bereid door Mirabel.
Mirabel woont om de hoek bij de Vlieren. Er is de laatste tijd erg veel gedoe geweest bij het Monseigneur Nolensplein. Er is veel jeugdoverlast en het blijft maar terugkomen. “Veel bewoners waren heel bezorgd over de veiligheid in de wijk. Ik wilde iets doen. Ik wilde wel met de jongeren in gesprek. Maar ik moest ook een beetje oppassen. In ieder geval wilde ik iets positiefs doen voor de buurt. Het opbouwwerk had een groepje buurtbewoners verzameld. Zij hadden een brief gemaakt en deze bij 1.000 huizen in de buurt van het plein verspreid. Zo is het balletje gaan rollen en kwam ik met Frank in contact. Ik ben soep gaan koken. Elke laatste donderdag van de maand zijn bewoners welkom. Soms zijn er maar een paar mensen, en soms zit het best heel vol. Het begint inmiddels aardig te lopen. Ik vind het fijn om zo een positieve rol te spelen in de wijk. Sommige bewoners klagen, maar je moet ook zelf actie ondernemen. Zo hebben heel veel mensen hun huis met kerstmis mooi versierd. Dus ik heb een potje van het wijkplatform aangevraagd om een prijs hiervoor in het leven te roepen.” Vandaag ontvangen de bewoners van de 10 mooist versierde huizen een door Mirabel samengesteld kerstpakket. “We hebben deze mensen ook weer voor de soepavond uitgenodigd. Zo betrekken we weer meer mensen. Het gaat niet alleen om problemen oplossen, maar ook om zoiets vrolijks.” Mensen zijn blij verrast en schuiven graag voor de soep met zelf gemaakte loempia’s aan. “Mijn doel is meer verbinding, meer verhalen delen en samenwerken met andere buurtbewoners. Ideeën opdoen bij elkaar. Ik ben hier niet opgegroeid. Ik probeer me aan te passen, Nederland is nu mijn land. Ook vanuit een andere cultuur kun je helpen en iets doen voor de buurt. Ik wil niet mijn tijd verspillen. Ik ben opgegroeid in de Filipijnen, daar is het heel gewoon om elkaar te helpen. Ik ben opgevoed met gastvrijheid, eten delen, dus ik vind het belangrijk dat hier ook te kunnen doen. We hebben nu een soep-app, en langzaam maar zeker krijgen we een echte soep-beweging.”
De sociaal werkers van Surplus zijn er voor alle inwoners van jong tot oud met alledaagse hulpvragen in West-Brabant. Maar wie zijn die mensen? Hoe zijn ze bij Sociaal Werk terecht gekomen en hoe is hun leven verlopen? Gemma Vriens van Surplus interviewde en fotografeerde Egelien, Jac, Juliette, Sofia, Alex en Rob, Jenette, Sandra en Mirabel. Zij laten als geen ander zien wat veerkracht inhoudt. Dat je ondanks tegenslag er weer bovenop kan komen. Soms met een klein duwtje in de rug. Want je hoeft het niet altijd alleen te doen. Het laat ook zien dat iedereen van betekenis kan zijn voor een ander. Zo maak je elkaars buurt samen een stukje mooier. En dat.. dat is samen leven.
09-02-2026
Laat uw gegevens achter en wij bellen u binnen 1 werkdag terug.