"Een goede buur is beter dan een verre vriend"

In gesprek met Jac uit Oosterhout

Ik heb al meer dan 150, misschien wel 200 burenruzies meegemaakt. Nee, zelf heb ik gelukkig nooit last met mijn buren. Ik raak bij de ruzies betrokken als onpartijdige buurtbemiddelaar.

De meeste mensen deugen. Daarom doe ik dit werk ook. Achter ieder conflict zit een verhaal. Iedereen zit er met zijn eigen geschiedenis en persoonlijkheid in. Achter het conflict zit eigenlijk altijd een deugdelijk mens.

Ik vind mensen ontzettend interessant, daar raak je niet op uitgekeken. Dit vrijwilligerswerk is elke keer anders. Als schoolbestuurder moest ik elk jaar een scholing doen. Zo kwam ik bij een opleiding mediation terecht. Toen ik las over buurtbemiddeling in Oosterhout ben ik me daar voor in gaan zetten. Dat is nu 15 jaar geleden. Het lag in de lijn van mijn beroep, ik moet er dezelfde soort capaciteiten voor inzetten.

Zo was er eens een conflict tussen buren, waarbij een zieke meneer, die hele dagen thuis was zich kapot ergerde aan een geparkeerde auto van de buren. Tijdens het bemiddelingsgesprek liep de meneer vol frustratie weg. Maar de twee buurvrouwen gingen wel met elkaar in gesprek. Na een uur was de lucht geklaard en hebben ze goede afspraken met elkaar gemaakt. Ze hebben nog heel lang staan na praten op de stoep.

Soms is het heel eenvoudig. Met een bak koffie erbij brengen we, vanuit rust, een gesprek op gang. Er komt weer iets meer begrip voor elkaar. Mensen zien dan niet meer alleen de ergernis of het conflict, maar ook weer de menselijke kant van elkaar. Na een geslaagde bemiddelingspoging krijgen de buren meer rust, minder boosheid en meer woonplezier.

Ik heb zelf geluk gehad, als mens, met mijn familie, mijn werk, mijn gezin, mijn buren. Ik haal ontzettend veel voldoening uit dit werk. Al 40 jaar houd ik een dagboek bij. Ik baal ervan als ik een dag niets op kan schrijven. Mijn dagen moeten wel nut hebben.

Meer weten over Buurtbemiddeling? Lees hier over vrijwilliger worden of een melding doen.

Over deze interviewserie

De sociaal werkers van Surplus zijn er voor alle inwoners van jong tot oud met alledaagse hulpvragen in West-Brabant. Maar wie zijn die mensen? Hoe zijn ze bij Sociaal Werk terecht gekomen en hoe is hun leven verlopen? Gemma Vriens van Surplus interviewde en fotografeerde Egelien, Jac, Juliette, Sofia, Alex en Rob, Jenette, Sandra en Mirabel. Zij laten als geen ander zien wat veerkracht inhoudt. Dat je ondanks tegenslag er weer bovenop kan komen. Soms met een klein duwtje in de rug. Want je hoeft het niet altijd alleen te doen. Het laat ook zien dat iedereen van betekenis kan zijn voor een ander. Zo maak je elkaars buurt samen een stukje mooier. En dat.. dat is samen leven.

09-02-2026